U-571 (2000)

Í Seinni heimsstyjöldinni áttu bandamenn í miklu basli með þýska sjóherinn og þá sérstaklega kafbátana þeirra, og þá sérstaklega vegna háþróaðra dulmálsvéla þeirra. Þegar þýskur kafbátur skemmist, og bíður eftir aðstoð, þá ákveða Bandaríkjamenn að þetta sé tækifæri fyrir þá til að ná í dulmálsvélina. Þeir dulbúa því einn af kafbátum sínum sem þýskan kafbát, og ætla að þykjast vera björgunarskipið sem sent var þeim til aðstoðar, taka svo stjórnina á laskaða kafbátnum, grípa dulmálsvélina, og granda svo kafbátnum þannig að Þjóðverjar átti sig ekki á því að þeir hafi náð dulmálsvélinni. Allt gekk samkvæmt áætlun; þeir náðu vélinni og fluttu áhöfnina yfir í sinn kafbát og voru um það bil að sigla í burtu þegar tundurskeyti úr þýska björgunarkafbátnum lendir á þeim. Áhafnarmeðlimir sem voru ekki um borð í kafbátnum þegar þetta gerðist, halda áfram og fara yfir í þýska kafbátinn en verða strand þar, og nú þarf yfirmaðurinn að taka erfiðar ákvarðanir ef þeir eiga að halda lífi.